Carroll Quigley, Mentor prezydenta USA Billa Clintona:celem tych ludzi i organizacji jest Nowy Imperialny Porządek i Jedno Światowe Imperium.


„Setki lat temu, bankierzy wyspecjalizowali się w zjednoczeniu z bogatszymi i zamożniejszymi w coraz większym stopniu w handlu zagranicznym i transakcjach walutowych. Odkąd stawali się oni bogatsi oraz bardziej kosmopolityczni, w coraz większym stopniu nabierając znaczenia politycznego w kwestiach takich jak stabilność i dewaluacja waluty, wojna i pokój, dynastyczne małżeństwa i ogólnoświatowe monopole handlowe, stali się oni finansjerą i finansowymi doradcami rządowymi. Ponadto, ponieważ ich relacje z rządami obracały się zawsze w kategoriach pieniężnych, oraz ponieważ zawsze byli skupieni na punkcie stabilności wymiany pieniężnej pomiędzy państwami, użyli swojej władzy i wpływów do dwóch rzeczy: po pierwsze, wykorzystania pieniędzy i długów w formie ściśle ustalonych zapasów złota, po drugie, odebrania wszystkich kwestii pieniężnych spod kontroli regulacji rządowych i władzy politycznej na tej podstawie, że będą one lepiej zarządzane przez prywatne interesy bankowe (…) System ten miał swoje centrum w Londynie z czterech głównych powodów. Pierwszym była wielka oszczędność Anglii, spoczywająca we wczesnych jej sukcesach komercyjnego i przemysłowego kapitalizmu. Drugim była oligarchiczna struktura społeczna Anglii odzwierciedlona zwłaszcza w skoncentrowanej własności ziemskiej i ograniczonym dostępie do możliwości edukacyjnych, która dostarczała bardzo niesprawiedliwego podziału dochodów pod kontrolą małej klasy wyższej. Trzecim był fakt, że klasa wyższa składała się z arystokracji, a tym samym, opierając się na tradycji, była całkowicie zdolna do pozyskiwania dochodów za sprawą umiejętności niższych warstw społecznych, nawet spoza kraju…Czwartym była umiejętność manipulacji finansowych, zwłaszcza na arenie międzynarodowej, którą mała grupa bankierów handlowych Londynu nabyła w okresie kapitalizmu handlowego i przemysłowego i która była gotowa do użycia, gdy potrzeba innowacji kapitalizmu finansowego stała się pilna…Bankierzy handlowi Londynu mieli w swoich rękach giełdę, bank centralny i rynek pieniężny…W czasie, gdy przyłączyli do ich sieci finansowej centra bankowe, banki komercyjne i oszczędnościowe, a także firmy ubezpieczeniowe, w celu utworzenia wszystkich z nich jednego systemu finansowego na skalę międzynarodową, który manipulował ilością i przepływem pieniężnym, byli zdolni do wywierania wpływów, sprawując kontrolę, jeśli nie nad rządami, to nad gałęziami przemysłu. Ludzie, którzy to robili, patrząc wstecz do okresu monarchii dynastycznej w którym mieli swoje własne korzenie, dążyli do ustanowienia dynastii międzynarodowych bankierów i byli w tym co najmniej tak skuteczni co dynastyczni władcy polityczni (…) Nazwiska niektórych z tych rodów bankierów są znane i powinny być znane jeszcze bardziej. Są nimi Baring, Lazard, Erlanger, Warburg, Schroder, Seligman, Speyers, Mirabaud, Mallet, Fould, a przede wszystkim Rothschild i Morgan (…) Moce kapitalizmu finansowego miały inny daleko idący cel, nic innego jak stworzenie światowego systemu kontroli finansowej w prywatnych rękach, zdolnego zdominować system polityczny każdego kraju i gospodarki światowej. System ten miał być kontrolowany w feudalistyczny sposób, spośród światowych banków centralnych działających wspólnie, poprzez tajne porozumienia, na tajnych spotkaniach i konferencjach. Wierzchołkiem tego systemu jest Bank Rozrachunków Międzynarodowych w Bazylei, Szwajcarii, prywatny bank posiadany i kierowany przez światowe banki centralne, które są prywatnymi korporacjami. Rozwój kapitalizmu finansowego umożliwia centralizację światowej kontroli gospodarczej i korzystanie z tej władzy dla bezpośredniej korzyści finansistów i pośrednich szkód wszelkich grup gospodarczych (…) Dowódcą naczelnym światowego systemu bankowego jest Gubernator Banku Anglii, który został zbudowany przez prywatnych bankierów do sytuacji, w której on ma być uważany za wyrocznię we wszystkich sprawach rządowych…I ci, którzy kontrolują kredyt narodowy, kierują politykę rządów i trzymają w swoich rękach losy ludzkości (…) Bank Rozrachunków Międzynarodowych został powołany w celu wzmocnienia Londynu jako światowego centrum finansowego, dzięki któremu trzy główne centra finansowe w Londynie, Nowym Jorku i Paryżu mogłyby nadal działać jako całość (…) W 1919 założyli Królewski Instytut Spraw Międzynarodowych (Chatham House), którego dyrektorami finansowymi byli Sir Abe Bailey i rodzina Astor, właściciele The Times. W Ameryce powstał odpowiednik pod dyrektorstwem Brytyjskim, znany jako Rada Stosunków Zagranicznych (…) Znam operacje tej sieci, ponieważ studiowałem ją przez 20 lat i na początku lat 60 dostałem pozwolenie na przestudiowanie tajnych nagrań i zapisów. Uważam, że jej historyczna rola jest na tyle ważna, aby była ona znana…istnienie tej anglo-amerykańskiej osi Wall Street jest dość oczywiste…Wbrew publikowanym oświadczeniom, prawdziwym celem tych ludzi i organizacji jest Nowy Imperialny Porządek i Jedno Światowe Imperium (…) argument, że obydwie strony reprezentują przeciwstawne ideały i zasady, jedna, być może, z lewicy, a druga z prawicy, to głupi pomysł dopuszczalny tylko dla myślicieli doktrynerskich i akademickich.”

Struktura kontroli finansowych utworzonych przez „Wielką Bankowość” i „Wielki Biznes” w latach 1880-1933 była w niezwykłej złożoności (…) z których jedna centrala znajdowała się w Nowym Jorku z Morganem na czele, a druga w Ohio, kierowana przez rodzinę Rockefellerów. Kiedy obydwie współpracowały, co generalnie miało miejsce, mogły mieć one wpływ na życie ekonomiczne kraju w tak dużym stopniu, że mogąc kontrolować jego życie polityczne, co najmniej na poziomie federalnym (…) Wpływ tych liderów biznesu był tak wielki, że grupy Morganów i Rockefellerów działając razem, a nawet Morgan działając sam, mógł rozbić system gospodarczy kraju (…) Zazwyczaj Morgan dzielił wpływ polityczny z innymi sektorami oligarchii biznesowej, zwłaszcza z interesami Rockefellerów (…) Grupa wewnętrzna stanowiła mniej niż kilkanańscie banków, które posiadały wysokie uprawnienia. Wśród nich było J.P. Morgan & Company; rodzina Rockefellerów; Kuhn, Loeb & Company; Dillon, Read and Company; Brown Brothers Harriman; i inne (…) Morgan pracował w ścisłej relacji w grupą banków i firm ubezpieczeniowych, w tym First National Bank of New York, Guaranty Trust Company, Bankers Trust, New York Trust Company i Metropolitan Life Insurance Company (…) Grupa Rockefellera, która była kapitalistycznym monopolem inwetsującym tylko we własne zyski, funkcjonowała jako jednostka kapitalizmu finansowego, w ścisłej współpracy z Morganem. Sprzymierzona z największym bankiem w kraju, Chase National, została zaangażowana jako potęga przemysłowa w wielu firmach kontrolowanych przez Standard Oil i Atlantic Refining Company, panując nad ponad połową przemysłu naftowego (…) Z powodu wielkiego wpływu tego sojuszu Wall Street, zasługuje on na nazwę Amerykańskiego Establiszmentu i może kontrolować rząd (…) Pieniądze dla szeroko rozgałęzionych działalności organizacji Okrągłego Stołu pochodziły od współpracowników i zwolenników Cecila Rhodes’a, głównie z samego Rhodes Trust…Beit Brothers, Sir Abe Bailey, oraz rodziny Astor. Od 1925 roku istotny wkład posiadały osoby zamożne i firmy związane z międzynarodowym bractwem bankowym, zwłaszcza Carnegie United Kingdom Trust i innych organizacji związanych z Morganami, rodzin Rockefeller i Whitney, Lazard Brothers i Morgan Grenfell Company.”

„Pod koniec wojny 1914, okazało się jasne, że organizacja tego systemu musiała zostać znacznie poszerzona. Zadanie powierzono Lionelowi Curtisowi, który jako organizację frontową dla Okrągłego Stołu zaplanował Królewski Instytut Spraw Międzynarodowych (…) Amerykańscy organizatorzy byli zdominowani przez ludzi Morgana…którzy byli zrekrutowani przez Alfreda Milnera. W rzeczywistości, oryginalne plany Królewskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych i Rady Stosunków Zagranicznych zostały sporządzone w Paryżu (…) Do 1960 zarząd Chatham House był zdominowany przez wąską grupę Alfreda Milnera, podczas gdy opłaceni pracownicy byli w dużej mierze agentami Lionela Curtisa.”

„Przy wsparciu finansowym Lorda Rothschilda i Alfreda Beita, Cecil Rhodes był w stanie zmonopolizować przemysł wydobywczy diamentów w RPA, znany jako Konsolidacja Kopalń De Beers i zbudować wielkie przedsiębiorstwo diamentowe Consolidated Gold Fields. W latach 90 dziewiętnastego wieku Rhodes otrzymywał dochody w wysokości co najmniej miliona funtów rocznie, które spożytkował swobodnie na swoje tajemnicze cele. Te cele koncentrowały się na jego pragnieniu sfederalizowania anglojęzycznych narodów i doprowadzenia wszystkich nadających się do zamieszkania części świata pod ich kontrolę. W tym celu Rhodes przeznaczył część swojej wielkiej fortuny do założenia Stypendium Rhodes’a w Oxfordzie w celu rozpowszechnienia tradycji angielskiej klasy rządzącej w całym anglojęzycznym świecie zgodnie z tym, jak chciał tego Ruskin. Wśród najbardziej oddanych uczniów Ruskina w Oksfordzie była grupa bliskich przyjaciół takich jak Arnold Toynbee, Alfred Milner, Arthur Glazebrook, George Parkin, Philip Lyttelton Gell i Henry Birchenough. Byli oni tak poruszeni Ruskinem, że poświęcili resztę swojego życia do realizacji jego idei. Grupa podobnych ludzi z Cambridge (…) została natchniona przesłaniem Ruskina i poświęciła swoje życie, aby rozszerzyć Imperium Brytyjskie (…) Grupa ta została oficjalnie ustanowiona w dniu 5 lutego 1891 roku, kiedy Rhodes i Stead zorganizowali tajne stowarzyszenie, o którym Rhodes marzył przez szesnaście lat. W tym tajnym stowarzyszeniu Rhodes miał być liderem; Stead, Brett i Alfred Milner tworzyli „Komitet Wykonawczy”; Arthur Balfour, Harry Johnson, Lord Rothschild, Albert Grey i inni tworzyli „Krąg Wtajemniczonych”; podczas gdy istniał również krąg zewnętrzny znany jako „Związek Pomocników”, przemianowany później przez Alfreda Milnera na „Okrągły Stół”.”

– „Tragedy and Hope: A History Of The World In Our Time”, 1966

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s