Głód dzieci w Polsce 2014/2015.


Głód to nie tylko problem Afryki, ale także problem dziecka z sąsiedztwa, rówieśnika syna lub córki… Problem głodu nie dotyczy tylko dzieci z innego kontynentu, ale jakże często dotyka dzieci, które mieszkają tuz obok nas…Głodne dzieci 
w Polsce to temat tabu.

Według raportu z badań niedożywienia w Polsce międzynarodowej firmy MillwardBrown aż 120 000 polskich dzieci przychodzi do szkoły głodnych, a dla ponad 70 000 jedynym posiłkiem w  ciągu dnia jest obiad ze szkolnej stołówki. Szacunki Polskiej Akcji Humanitarnej są jeszcze bardziej wstrząsające. Według danych za 2007 rok, blisko 160 000 polskich dzieci nie otrzymuje żadnej pomocy i jest niedożywiona. Zgodnie z badaniami przeprowadzonymi przez SMG KRC prawie co trzecie dziecko w wieku 7-15 lat wymaga   dożywiania. Tylko w Warszawie głoduje ponad 23 000 dzieci.

Według Raportu GUS w Polsce wzrasta liczba osób żyjących na granicy minimum egzystencji. W 2009 roku 2,2 mln osób żyło w warunkach skrajnego ubóstwa.

O wielu głodnych dzieciach nikt jednak nawet nie wie. Nie są więc objęte pomocą samorządów czy organizacji charytatywnych…

Statystyki:
–  Prawie 120 000 dzieci przychodzi do szkoły głodnych – nie mając wystarczająco dużo energii, by prawidłowo funkcjonować.

–  Aż 170 000 dzieci cierpi z powodu niedożywienia, co utrudnia im prawidłowy rozwój.

–  Ponad 260 000 dzieci zaczyna dzień bez śniadania, czyli jest pozbawione najważ- niejszego posiłku dnia, który już na samym początku dnia dostarcza energii zapewniając siłę na przedpołudniowe aktywności.

–  Co piąte dziecko jest żywione w nieprawidłowy sposób, co oznacza, że dzieci nie otrzymują wszystkich niezbędnych dla prawidłowego rozwoju składników odżywczych.

–  Ponad 70 000 dzieci je tylko to, co dostanie w szkole, co oznacza, że dom nie zapewnia im nawet podstawowych produktów żywnościowych. Szkolne programy dożywiania są ich jedyną szansą na posiłek. Dla wielu polskich uczniów jedynym posiłkiem w ciągu dnia jest szkolny obiad. Część dzieci może liczyć na dofinansowanie z gminy. Jednak nie wszystkie  głodne dzieci mogą je dostać. Bo żeby dostać dopłatę do szkolnych obiadów, trzeba spełnić bardzo szczegółowe kryteria wyznaczone przez ośrodek pomocy społecznej. W praktyce jednak kryteria te są na tyle sztywne, iż wiele dzieci nie otrzymuje pomocy.

–  W skali Polski ponad 10% uczniów pozostaje poza obszarem działań opieki spo-łecznej  i innych instytucji działających w zakresie dożywiania. Ponad połowa szkół deklaruje, że ma więcej niż 20 takich uczniów (średnio w każdej szkole jest 26 dzieci czekających na posiłek)

Problem ten istnieje zwłaszcza w ubogich gminach, gdzie stopa bezrobocia i stopień społecznej bezradności są nadal wysokie. Najbardziej narażone na ubóstwo są dzieci do lat 15. One nie mają wpływu na wybór rodziny, w jakiej się wychowują… Większość z nich wzrasta w rodzinach żyjących na granicy ubóstwa, rodzin osób bezrobotnych, wielodzietnych, nie- pełnych i patologicznych

Głównymi symptomami niedożywienia u dzieci są m.in. zaburzenia rozwoju centralnego  układu nerwowego, zaburzenia społeczne i emocjonalne, zmniejszenie masy ciała, obniżenie sprawności fizycznej.

  • Niedożywienie dzieci negatywnie wpływa na ich rozwój psychofizyczny i prowadzi do obniżenia odporności, zwiększając ryzyko zachorowań oraz czas i koszty leczenia
  • Niedożywienie dzieci negatywnie wpływa na zdolności do uczenia się, ograniczając przez to szanse dzieci na przyszłość
  • Dzieci niedojadające i zaniedbane są odrzucane przez rówieśników, co powoduje znerwicowanie dzieci dyskryminowanych i trudności wychowawcze. Poczucie głodu ściśle łączy się z niskim poczuciem własnej godności, dzieci czują się gorsze.

   Dlatego tak ważne jest aby dotrzeć i pomóc tym dzieciom, które nie są objęte pomocą i stworzyć im warunki do prawidłowego rozwoju.

Bieda i ubóstwo dzieci są bardzo kosztowne dla całych gospodarek. Według prof. Marii Drozdowicz-Bieć z Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych straty wynoszą nawet powyżej 5 proc. PKB.

Składa się na to m.in. wzrost przestępczości, niższa wydajność pracy osób, które uzyskały gorszą edukację, mniejsze wydatki na konsumpcję. Dla UE straty można szacować na minimum 652,4 mln euro.

Źródła: GUS, PCK, PKPS, PAH, FPDS, http://dusza-dziecka.blog.pl

http://www.kawalek-nieba.pl/html/g3od_w_polsce.html

http://www.pah.org.pl/nasze-dzialania/186/ubostwo_i_glod_w_polsce

http://www.rp.pl/artykul/984441.html

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s